Bitácora dun aprendiz a Digiscoper

2008-11-21T02:16:00.000-08:00

Método da canle azul aprendido no curso de Jose María Mellado.

2008-09-16T02:27:00.000-07:00

FOTOGRAFÍA NOCTURNA:
Uns enlaces moi interesantes a tutoriais de fotografía nocturna.
http://marcosmolina.wordpress.com/2008/01/25/%E2%80%A2-el-reto-de-una-foto-nocturna-digital/
http://www.pecanor.com/Tutio/Foto_Nocturna.pdf

2008-09-12T11:15:00.000-07:00

Panorámicas da miña excursión a Huesca:

2008-04-11T16:00:00.000-07:00

Fima convidada: Felipe Cacharrón
(“Da verdadeira e ‘descomunal’ historia, xamais contada, do niño das cegoñas do Prado Grande”)

Coido que foi aló polo Nadal de 2001, cando nun prado que hai fronte da nosa casa vin que voaban e revoaban as cegoñas como buscando un acougo para facer o seu niño: subían riba dos tellados, durmían na casa do lado da Carmiña do Florencio, subían á cheminea…, pero nada! Tamén observei que poñían moito interese nunha vella cerdeira que había no medio do prado, mais non tiña ben axeitada a ramaxe para o labor que elas procuraban.
Palicando un día co meu veciño Manolo de Dourado (que daquela tiñamos moitos paliques), ocorréusenos a idea de cortarlle unhas pólas do curuto á vella árbore, de tal xeito que ficara unha especie de asento donde estas graciosas aves (de bo agoiro) poideran carretar carabullos e toda esa industria que elas inventan para facer os seus niños, sen que se lles caese todo embaixo.
E pasado un certo tempo, puxémonos mans á obra. Lémbrome ben daquel día, certamente desapracible, con esa viruxe típica do mes de xaneiro, e mesmo con algo de orballo…, pero era fin de semana e había que aproveitar: collemos a escada, e coa axuda de Manolo –que fora quen me dera a idea- e tamén de Xulia, que nos daba ánimo, rubín como puiden pola cerdeira arriba, motoserra e machado en man, e nunha manobra un tanto arriscada, que diso me decatei cando xa rematado o labor estaba cos pés no chan, rabeneille unhas cantas pólas do curuto a aquela árbore, e quedou un sitio que consideramos lles había gustar a estas zancudas.
¡E viñeron…, e gustoulles…, e fixeron o niño! O primeiro ano non criaron –non lles deu tempo-, ao ano seguinte caeu o niño, e volveron todos os anos, puntuais coma sempre, polo 7 de xaneiro; pero unhas veces por “haches” e outras veces por “bes”, ou caía o niño co vento, ou caían os ovos……e, para rematar, caeu tamén a cerdeira, e quedamos –Xulia, Manolo e mais eu, que foramos os inventores de tal argallada- “como tres nun zapato”, xa que gustabamos moito de velas revoar polos nosos eidos e contornos.

Non me afacía, e dábame pena, que viñeran ao ano seguinte e non encontraran a súa árbore; porque a todo isto hai que dicir que, aínda a pesares de nunca acadaren ter crianza, e de atoparen o niño desfeito, sempre voltaban a el.

E a solución chegou cavilando en facerlles un soporte artificial metálico no que estiveran seguras e cómodas: falei con Xosé Manuel “Ribela”, un veciño co que teño trato e confianza, deille a entender o que quería, pareceulle ben a idea, e como é un home moi mañoso que tanto lle dá á gandeiría, que é a súa natural profesión e oficio, como a facer argalladas de soldaduras e ferros, e cuns poucos apuntamentos que eu lle indiquei, deseñou un soporte rematado en forma de cesta, de ferro galvanizado, que cando o vin, quedei marabillado do enxeño e intuición deste home en collerme tan ben a idea do que eu tiña na cabeza ….; e fixémoslle unha base segura de cemento no medio do prado, cunhas roscas de aceiro inoxidable donde ancorar o tubo, pintámolo de verde inglés, carretouno no seu tractor (coa axuda desinteresada e amable de Manolo da casa do Guillermo de Rábade) e colocamos, atorcamos e endereitamos o famoso soporte…, e alí quedou – ¡irto cara ós catro ventos! - agardando que fose útil e servise para o fin que pretendiamos…¡Que esa era outra!...
Porque para que esta historia estea completa engadirei que o día que o colocamos, algo retrasados todo hai que dicilo (un 29 de xaneiro de 2007), xa tiñan chegado as cegoñas (coma sempre por Reis) e como non atoparon a árbore, desapareceron do lugar. E en verdade que pensei que perderamos o traballo, o tempo e os cartos que nos ocasionara tal empresa, e que iamos facer o ridículo máis espantoso cun trebello no medio do prado que non serviría para nada……..
Pero non!; un día xa de marzo no que as boas das cegoñas volveron a dar unha volta por alí, viron aquel soporte, catárono ben, gustoulles, e comezaron a carretar carabullos para faceren o niño: e chocaron, e criaron….,
e “foron felices e comeron perdices”, ou mellor dito “comeron rás, ratos e bichería variada” das camposas do arredor. E nós (a miña dona Chelo, as nosas fillas Lucía e Raquel e mais eu) tan contentos de velas por alí; e cando se van, polo quince de agosto regularmente, esperanzados en que chegue o vindeiro Nadal para volvelas ver de novo, despois desas viaxes migratorias que elas fan....(por ver mundo, digo eu). E así sucedeu este ano, o 7 de xaneiro de 2008, día no que nada máis chegaren, botaron unha ollada, limparon, retocaron, engordaron algo o niño, e xa leva a cegoña chocando vinte ou trinta días.

Meu sobriño Xacobo, ao que lle gustan tanto estas cousas da naturaza, pediume o ano pasado que lle contara a historia da feitura e difícil xeración do “niño das cegoñas do prado grande” e eu, aínda que con retraso, estou encantado de contarlla e espero que lle guste. Logo el, co seu telescopio terrestre saca fermosas fotos, cólgaas no seu Blog (*), e a min gústame ver que todo isto anda polo mundo adiante e que non todo van ser desastres, e que se respectamos o medio ambiente e a natureza, salvaremos a vida e a felicidade das xeracións que veñan detrás nosa.

(*) http://bitacoradundigiscopero.blogspot.com/ (Ou buscar no ‘Google’: Bitácora dun aprendiz a Digiscoper)

Felipe e familia. En Cospeito, a primeiros do mes de abril de 2008.

2008-02-16T10:30:00.000-08:00

Estas son as fotos sacadas polo meu colega Pixi e que serán empregadas para facer a páxina web do meu tío Miguel. Estou ptobando utilidades da web 2.0 que poidan servior estas son unhas mostras:
BubbleShare: Share photos - Find great Clip Art Images.

BubbleShare: Share photos - eco-friendly toys

2007-07-15T03:44:00.000-07:00

Desafornunado accidente cunha das cegoñas de Cospeito.

Os polos ce cegoña que saíran das cascas do ovo había xa tempo, estas semanas pasadas facían dentro do niño os primeiros exercitamentos das ás, pegando chimpos e voltando a caer no mesmo sitio.
Onte, no seu primeiro día, aventurábanse a facer os primeiros desprazamentos xa fora do niño e ate zonas próxima , facendo rasantes, picados, dando voltas polo máis alto do ceo, facendo esas cousas inocentes e atrevidas, coma nenos pequenos,.... e van tropezar cos de BEGASA, cos seus cables 'pelados', que deron coa cegoñiña no chan, e fustrando as esperanzas de moitos de nós que esperabamos dentro duns anos voltar a ver criar novas xeracións que foran sacadas adiante no soporte artificial de Felipe Cacharrón.

Todos esperamos que se tomen medidas ou algunha actuación, para que este tipo de desagradable accidente (demasiado frecuente nos nosos campos e que tantas vidas de aves sega) non volte a suceder. Poderíanse poñer esas "pelotiñas" que colgan dos fíos para facelos máis visibes, recubrilos dalgúna aillanes, etc.

Se alguén le esta nova e sabe que remedio podemos facer, que aporte ideas, por favor.

2007-05-13T13:52:00.000-07:00

Unha xanela indiscreta.
Dende a xanela do dormitorio da miña casa de Vincios, podo observar ducias de gorrións, merlos e xiríns que andan a alimentarse nas aveas dos campos de enfrente que se cultivan para alimentar o gando. Aquí deixo algunhas das fotos:
Primeiro a femia dun xirín (Serinus serinus)

O macho do xirín non podía faltar, habendo apostas femias que cortexar

Moitas veces non chega con facerse o galiño e sacar lustre ás plumas das as, hai que chamar a atención...dende logo iso sábeno facer ben os machos cos seus cantos que semellan un trino continuo tipo torrente. Cliquea no vídeo e acende os altofalantes:

Non faltan os merlos (Turdus merula)

2007-05-02T07:17:00.000-07:00

Cegoñas en Cospeito.
(por San Blas a cegoña verás)

Esta entrada está adicada as cegoñas do meu tío Felipe Cacharrón.
Hai xa uns anos que as cegoñas veñen morando nas proximidades da Lagoa de Cospeito (Terra Chá, Lugo), entre elas unha parelliña que decidiu aceptar as bonanzas gastronómicas que ofrecen os herbazais de Cospeito: ras , ratos, e bichería variada que fai tolear a avifauna máis pintada ... A mencionada parella ven aniñando nunha vella árbore sita nun prado do meu tío. A mala sorte entrou en xogo e fixo que esta árbore rematara os seus días deixando a estas aves sen casa ónde voltar a aniñar nos finais do inverno.
O meu tío, que é un artista e apaixoado da natureza decidiu entón, en encomiable laboura humanitaria, rascar o fondo dos petos e deseñar unha plataforma para que estas belas e singulares aves poideran retornar ós seus dominios. O resultado non se fixo esperar, nunha apaixoante manobra de conservación e protección do medio ambente, que será realatada polo propio autor como firma invitada neste foro en breve, as cegoñas decidiron adoptar a plataforma metálica verde como súa e escomezaron a carretar carabullos para confeccionar o niño.
En espera das fotos do proceso da montaxe da plataformo déixovos cunhas fotos da femia chocando os ovos. As fotos foron sacadas co meu equipo de digiscoping, pero debido a que chovía e era ó final do día a calidade non é moi boa.
Espero que gostedes delas.
Nesta foto pódese apreciar que a plataforma tena suficiente altura como para garantir a seguridade da parella.

Nestas fotos vese o plácida que está femia controlando o niño dende as alturas. Variando cada certo tempo de posición...esto de chocar os ovos ten que ser un pouco tedioso. Mentres que pasa o tempo seguro que pensa ónde andará metido a súa parella, e porqué tarda tanto en traerlle esas ancas de rá que lle prometera...hai cousa que non cambian nin coa especie, je, je.
Poe apreciacións do meu familiara chegada do macho non soe pospoñerse máis alá das 9 da tarde . Aínda que o día da miña visita prolongouse non aterrou nél ate as 9:45.

2007-03-26T11:59:00.000-07:00

Este vídeo que está máis abaixo é un dos momentos máis memorables da seria a vida segreda das aves da BBC e presentada polo ilustre David attembrough.
Non vos perdades o que o Galo lira é capaz de facer:

2007-02-19T03:29:00.000-08:00

FERIA INTERNACIONAL DE TURISMO ORNITOLÓXICO E CONCURSO FOTOGRÁFICO.
http://www.fioextremadura.es/concurso.shtml

La II Feria Internacional de Turismo Ornitológico incluirá dentro de su programa diversas actividades promocionales, recreativas y divulgativas dirigidas tanto a los visitantes como a un público profesional y científico. Formando parte de esas actividades paralelas destacan con especial relevancia las Jornadas Técnicas y de Comunicación, uno de los elementos vertebradores de la feria, que adquirirán una dimensión fundamental en la concepción de FIO como verdadero foro sobre el turismo ornitológico.

Las temáticas que centrarán los contenidos de las Jornadas Técnicas y de Comunicación están abiertas a la colaboración y participación de todos los agentes relacionados con la práctica turística en torno a la ornitología, así como con la conservación del medio ambiente y con el turismo de naturaleza en general. Con la intención de estructurar el desarrollo de la feria, las Jornadas Técnicas y de Comunicación estarán organizadas en torno a tres ejes temáticos:

Proyectos y experiencias en turismo ornitológico (viernes, 2 de marzo)
En el que se abordará el papel desempeñado por el turismo de naturaleza en el contexto turístico contemporáneo, centrando la atención de forma especial en el campo del turismo ornitológico. Se compartirán experiencias relacionadas con este sector y se plantearán las características propias de esta tipología turística como posible recurso turístico.
Conservación de especies (sábado, 3 de marzo)
Con el que analizará la necesidad e importancia actuales de garantizar la biodiversidad. Junto a la imperativa de la conservación de los ecosistemas tendrán cabida otros planteamientos centrados en la interrelación del mantenimiento de los hábitats con otras actividades económicas e incluso su posible dimensión como fuente de riqueza.
Promoción de destinos de turismo ornitológico (domingo, 4 de marzo)
En el que se darán a conocer espacios concretos que cuenten con un destacado interés ornitológico y que ilustren acerca de la importancia turística que conlleva la puesta en valor de este tipo de recursos. Las presentaciones servirán para conocer destinos consolidados en el campo del turismo ornitológico, así como aquellos lugares y espacios que presentan un alto potencial para este sector.
Atendiendo de nuevo a la voluntad de convertir la Feria Internacional de Turismo Ornitológico en un foro de referencia y destacando el hecho de que se trate del primer encuentro especializado en España de este tipo, la organización de FIO le invita a participar en sus Jornadas Técnicas y de Comunicación como ponente o colaborador.

2007-01-26T02:35:00.000-08:00

AGUILUCHO CENIZO (Cyrcus pigargus)
.

As fotos de este aguilucho cenizo que vedes aquí non son miñas. Que va!,xa me gustaría a min son dun crack da fotografía que acabo de descubrir. Visitade a súa galería en:
http://www.i-esfera.com/aguiluchos/ é unha serie monotemática do aguilucho cenizo, con innumerables tomas de apareamento, cría, caza...etc
Para mostra un botón:

CANON EOS 30D · EF 100-400 L IS USM
© 2006 · ESFERA diseño · Javier Milla · esfera@i-esfera.com

2007-01-25T01:36:00.000-08:00

CONGRESO INTERNACIONAL SOBRE MIGRACIÓN DE AVES Y CAMBIO GLOBAL

Desde el 28 al 31 de marzo de 2007 se va a celebrar en Algeciras (Cádiz) un congreso internacional sobre Migración de aves y cambio global. El plazo de inscripción y presentación de paneles permanecerá abierto hasta el 31 de enero.
Toda la información sobre el congreso se encuentra disponible en la Web www.fundacionmigres.org/congresos/globalchange.htm desde donde pueden realizarse los trámites de inscripción. Dado que toda la información que hay en la Web está en inglés, puede consultar el documento de presentación del mismo en castellano haciendo clic aquí.
Para más información puede contactar con secretariat@fundacionmigres.org

2007-01-22T04:39:00.000-08:00

Aguia escadora
(Pandion haliaetus)

Onte Domingo decidín baixar o meu can polo encoro de Cecebre. Fun coa miña media mandarina (máis doce que as laranxas) Elena e co telescopio, a ver se deixábase ver a aguia pescadora.

Como cada vez que vou a intentar vela, algo pasou. Desta volta quedárame o trípode na casa....oh que raro!!!, eu cun despiste??, en fin teño que contratar a tarifa plana 24 h adsl para as miñas neuronas e abandoar definitivamente os 56 kb/s ó que me andan agora mesmo.

Así que fixen de tripas corazón e fomos Elena, o can e máis eu a dar unha volta cos prismáticos a ver que se deixaba ver,

Segundo chegamos vimos a Xabi Varela:

Aquí o tendes, a xente dubida de se Xabi é o complemento do telescopio ou viversa. Se algún día tendes unha dúbida de paxareo e atopádelo polo campo, é o home indicado para sacarvos de dúbidas. Sábeo TODO!, e fai contaxes de todo bicho vivinte con ás. Recoméndovos o seu BLOG: http://avesenelnoroestedeacoruna.blogspot.com/

O caso é que él si tiña telescopio. e informoume coma non, do bicherío existente ese día no encoro de Cecebre. Ademáis de un porrón bastardo, que parece ser daba un pouco a lata a súa identificación, e dunha cigoña medio morta de frío, andaba por alí a aguia pescadora. Buscámola e efectivamente.!!! Tireille unha foto a pulso polo telescopio:

Estaba nas árbores que emerxen fora da auga na cola do embalse.
Así que xa tentarei afotala noutra ocasión , espero que con mellor sorte.

Un saúdo!!

2007-01-18T08:56:00.000-08:00

Garceta

(Egretta garcetta)

A esta pilleina tomando o sol xa hai un par de meses.

É unha foto da cal síntome bastante orgulloso e foi sacada coa NIkon D50 e o meu swaro. A luz acompañaba, polo que ten unhas tonalidades moi cálidas.

A estes bichos mentres non te menees demasiado, déixante aproximar bastante.

2007-01-11T01:52:00.000-08:00

Lavandera (Motacillla alba cinerea)

Un dos meus paxariños preferidos é a lavandera. Un paxariño incansable, sempre detrás de mosquitos e demáis insectos. Abondosa preto de cursos de auga, pozas, rios...etc.
Esta foto é a que escollín para felicitarlle a xente o nadal.
Saúdos

2007-01-10T04:48:00.000-08:00

VÍDEO DE ARCHIBEBE CLARO

O presente vídeo, filmeino a mediados de decembro do 2006 na Ría do Burgo a un Archibebe claro (Tringa nebularia), que andaba non moi lonxe de outro escuro (T. totanus).

TRinga nebularia

2007-01-10T03:36:00.000-08:00

FOTOS RIRADAS CON PRISMÁTICOS

O digiscoping pode facerse co que haxa a man e un pouco de inventiva.

De feito, eu comecei cuns prismáticos olympus 10 por 50 e unha compacta canon A80. Fixéralle un adaptador de corcho para acoplar a cámara ó ocular dos prismáticos...e tira millas.

Posteriormente, descubrín que os meus prismáticos podían unirse a un trípode cun adaptador de 10 eu, co que a estabilización gañou en calidade. Eso sí, deixade o enfoque da cámara en automático e enfocade cos prismáticos.

Para mostra un botón.

Aquí poño algunhas fotos feitas deste xeito, e que para dar un cita ou testemuña dunha especie, penso que valen. Ambas están sacadas na Ría do Burgo (A Coruña), a primeira a uns ostreros e a segunda a un charrán (Sterna sandvicensis).

A Animarse!!

2007-01-09T01:04:00.000-08:00

UN POUCO DE INFORMACIÓN SOBRE SWAROVSKI, A MARCA DO MEU TELESCOPIO E O SEU CONCURSO ANUAL DE DIGISCOPING.

"Sacado de Photonatura.org"
Digiscoper of the Year 2006
El certamen de digiscoping
Por: Fernando Bandín

Los practicantes de digiscoping tienen como certamen de referencia el organizado anualmente por Swarovski Optik. El jurado ha fallado a primeros de diciembre la edición de este año, a la que se presentaron unas 1.500 fotos bajo el lema "Set your sights - Take aim - and Win", con tres españoles entre las veinte primeras posiciones.

Los orígenes de Swarovski están en la ciudad austriaca de Wattens, donde Daniel Swarovski comenzó a fabricar vidrio en 1895. Swarovski Optik nació como tal en 1948, desplazándose a la ciudad de Absam, aunque ya en 1935 comenzaron a producir lentes y sus primeros binoculares. Entre su gama de productos se encuentran sus afamados prismáticos y telescopios terrestres, además de otros productos como instrumentos ópticos de precisión, visores nocturnos y miras telescópicas, calidad avalada, como vemos, por su larga tradición.

Swarovski ha apostado por la creciente afición a la ornitología y por la fotografía de fauna a través de telescopio, no sólo mediante su gama de productos —entre los que se encuentran adaptadores de la cámara al telescopio—, sino también con la creación de este certamen, en el que pueden participar fotos de la naturaleza tomadas con telescopio y cámara digital.

En la presente edición, el jurado ha seleccionado las 20 mejores imágenes, entre las que se encuentran fotografías de tres autores españoles. El ganador ha sido el holandés Pim Wolf con una imagen de un correlimos canelo estirando el ala. En segundo lugar quedó el español Carlos Palacín con un macho de avutarda exhibiéndose. La tercera posición fue para el taiwanés Wu Chung-Han, con una Pitta nympha. Como premio, disfrutarán de un seminario en Suráfrica.

Entre nuestros compañeros, Juan Antonio García Pérez (Juantxu) quedó de cuarto y Enrique Marcelo de la Mata de octavo. Lo curioso es que los tres españoles han visto seleccionadas un par de fotos cada uno (que quedaron en décima, décimo quinta y décimo sexta posición respectivamente).

Las imágenes seleccionadas serán publicadas en un libro de edición limitada (para su adquisición contactar con digiscoping@swarovskioptik.at). Próximamente se podrá acceder a la galería online a través de la web de Swarovski Optic.

Nuestra enhorabuena a los premiados."

A continuación, unha foto sacada polo meu equipo coa nikon D50

2007-01-08T01:41:00.000-08:00

VIDEOSCOPING, NOVAS POSIBILIDADES ÁS SAÍDAS Ó CAMPO
Hola!, aquí tendes un exemplo de videoscoping. Moita xente acopla a cámara de vídeo ó seu telescopio, eu como non teño poño a cñamara en modo védeo, e o enfoque fagoo co telescopio.
Aquí tendes 2 exemplo:
Este fixeno na Ría do Burgo cun Calidris alba, hai xa un mes.

Este outro no Embalse de Sabón dun Falaropo pico gruso (Phalaropus fulicarius). Espero que gusten

2007-01-07T13:53:00.000-08:00

Hai moito tempo que non escribía, por non ter moito tempo.
A verdade é que tamén hai tempo que non vou a digiscopear, pero dende a anterior entrada, estiven practicando bastante, por eso presento aquí un link a miña páxina en flickr onde podedes ver algunhas das fotos que ando sacando:
http://www.flickr.com/photos/xacotc2/tags/aves/
A foto aquí amosada é a dun charrán na lagoa da frouxeira, pero sacada co tele fixo 300mm e a d50

2006-09-08T09:56:00.000-07:00

Xa fun probalo telescopio! e sacar fotos a pulso!.
Lugar: Encoro de Cecebre.

Camiño do encoro de Cecebre:
Pois eso, funme a probar o telescopio como Deus manda. Alistei a un amiguetena aventura, o "Pichi", e dirixímonos ó encoro de Cecebre. Non sen antes perdernos intentando buscar o novo obserbatorio da zoa de Crendes (Sempre que imos con Pichi...nos perdemos..!!!), así que acabamos no antiguo observatorio, ,na zoa de bosque asolagado,ó final do encoro. O asunto pintaba feo, o concello había tempo que non limpa a maleza de diante do observatorio e non se veía un pito.
Decidimos que tiñamos que baixa abaixo, ó pé da auga, para poder observar algo co trebello do Telescopio....e Zas!, mala sorte!; isto supuxo escorregar todo bicho vivinte que estaba a descansar por alí ó ver os caretos de Pichi e máis eu.

Toma de contacto co telescopio:
Tomándoo con calma e pensando que algún paxarraco voltaría, sacámolos trebellos, e dispuxémonos a observar. Vimos uns andaríos (Actytis hipoleucos), ánades reais (Anas platyrrhinchos), lavandeiras (Motacilla alba) e Zampullín chico (Tachybaptus ruficollis).
Provei entón a tiras unhas fotos co telescopio á man alzada.

Tirando unhas fotos traveso do teles a man alzada:
Pichi deixárame unha cámara do seu pai, unha minolta compactiña (non me lembro o modelo) de 9 megapix, e probei a tirar unha fotos á man alzada. Eu tiña esperiencias coa miña antigua canon powershot A80, e dende logo , era máis fácil. Probei a facer unhas cantas, e dende logo non me saiu nada productivo de alí; así que me espero a que chegue a miña nikon D50 o consiga a denostada canon A95. Conclusión: a man alzada é complicado, amigos.

Rastro dunha lontra:
O bo do asunto, é que ese mismo sitio, había pegadas de lontra (Lutra lutra) por doquier, que vos ilustro na foto. Así que pode ser un bo lugar no futro para facer unha observación dela.

O novo Observatorio:
Dende ese mesmo punto, e coa axuda do telescopio:....tachan!, xusto case enfronte, pero un pouco máis a esquerda, está o observatorio de Crendes, que logo fomos pero estaba pechado (penso que haberá que preguntar na aula da Natureza de Crendes, que abre os venres, sabado, e domingos de 4 a 7 da tarde)

2006-09-04T10:00:00.000-07:00

Moi boas, preséntome:
Son Xacobo de Toro, un biólogo con demasiadas inquetudes , como ben dicía a miña nai. Entre elas, a fotografía, unha das miñas pasións, xunto a de convencer a miña moza, de que os bichiños e arañas son criaturiñas de deus que temos que deixar en paz.
O caso é que desaconsellando ós saudabeis consellos da miña rapaza e familiares, e despóis de ter invertido recentemente nunha réflex dixital, deume por mercar un telescopio terrestre, para facer Digiscoping. Que claro está, é unha técnica de fotografía que está no seu xérmolo; para os que non sabedes, consiste en sacar fotografías valéndose dun telescopio e por medio dun adaptador, quefai de nexo entre cámara e telescopio.
Na rede había algo de información, pero non demasiada, por iso penso escreber esta bitácora, dos meus comezos, para contar impresións , aventuras e colgar as miñas fotos favoritas, e a xente que se inicie, xa sabe o que lle espera.

O telescopio :
Hai moitos no mercado, soábanme marcas como os zeiss, swarovski, Nikon, Leica, pero non sabía as prestacións que íanme a dar. Entón foi cando atopei as páxinas:
http://www.avesdeburgos.com/
http://www.fotodigiscoping.info/ (moi boa, cun foro de yahoogroups xenial)
http://www.fotodigiscoping.info/
E comencei a enterarme dos modelos, prezos...etc
Púxenme en contacto cunha rapaza chamada Begoña de preto de Santiago (que coñecín por medio do foro arriba mencionado)que vendía o seu Swarovski 65 hd con funda de segunda man. Ofreceume quedar para probalo e...zas!, primeiro día que cae entre as miñas mans un trebello destes e un Martín pescador dáselle por pasearse a escasos 20 m de nós...e claro, aquelo dicíame que tiña que ser meu tarde ou temprano. A calidade coa cal veía o paxariño era increíble, non era como a imaxe vacilante dos meus xa veteráns primáticos Olympus 10x50, senón que era próxima, real, cunha gama de colores increíbles...máis que na película de Amelie!.
O final merqueino, o corpo coa funda. O ocular e o adaptador para fotografía tiña que mirar en máis sitios.
Púxenme a mirar tendas en internet e atopei:
www.opticaroma.com
http://irudifoto.com/
www.fotocinecolor.com , que foron os millores precios de largo para swarovski, chegou en 2 días, e o tío que leva a tenda; Jesús, é fenomenal. Moi recomendable.
xa só me faltaba ir a probalo!!!